Dolne źródło ciepła jest to otoczenie bądź zbiornik posiadający temperaturę wyższą od temperatury czynnika chłodniczego znajdującego się w pompie ciepła. Sprawność grzewcza pomp ciepłą jest zależna od różnicy termicznej pomiędzy dolnym źródłem ciepła a czynnikiem chłodniczym. Im wyższa temperatura otoczenia bądź im niższa temperatura czynnika chłodniczego wydajność grzewcza rośnie.

Na obecną chwilę do najpopularniejszych dolnych źródeł ciepła można zaliczyć powietrze atmosferyczne, wody gruntowe oraz kolektory gruntowe wypełnione glikolem.

Wykorzystanie powietrza atmosferycznego jako dolnego źródła ciepła w przeciwieństwie do innych źródeł ciepła takich jak glikol, potocznie zwany solanką nie wymaga specjalnych zezwoleń na instalację, konieczności robienia odwiertów jak w przypadku pobierania ciepła z wody gruntowej lub rozkopywania dużych obszarów około 2 do 5 razy większych od obszaru ogrzewanego i zakładania na nich rur kolektora.

Powietrze jako źródło ciepła jest darmowym oraz odnawialnym źródłem energii cieplnej. Pompy ciepła wykorzystujące powietrze jako dolne źródło ciepła nie wymagają dużych obszarów pod montaż instalacji.

Należy pamiętać, że w wypadku spadku temperatury poniżej wydajnej temperatury pracy wykorzystywany jest tak zwany system biwaletny, włączający się przy ustawionej temperaturze minimalnej otoczenia, od tej chwili oba źródła ogrzewania pracują równolegle. W przypadku przekroczenia -20^oC ogrzewanie poprzez pompę ciepła jest odcinanie a całe obciążenie przekazywane jest do zapasowego źródła grzewczego.

Doskonałym zastosowaniem powietrza atmosferycznego jest wykorzystanie go do wytworzenia c.w.u. (ciepłej wody użytkowej), zmniejszając koszty eksploatacji budynku przez cały rok.